
Mikao Usui was de naam van de man die we vandaag de dag beschouwen als de grondlegger van het Reikisysteem.
Mikao Usui werd geboren op 15 augustus 1865 in een dorp dat nu Miyama Cho heet. Hij groeide op in een Tendai boeddhistisch gezin met twee broers (Sanya en Kuniji) en één zus (Tsuru).
"Reiki" is een Japans woord. Het woord bestaat uit twee kanji: Rei & Ki. De letterlijke vertaling is "Spirituele Energie", want "Rei" is Japans voor "spiritueel" en "Ki" is "energie". Het wordt in het Westen vaker vertaald met "universele levensenergie". Als je puur kijkt naar de kanji kom je daar niet op uit, maar als je kijkt naar wat Reiki (de spirituele energie) echt is dan is het ook niet geheel fout.
Er zijn diverse verhalen die de ronde gaan over Mikao Usui. Zo zijn er stromingen die beweren dat hij godsdienst studeerde volgens de Westerse inzichten en andere beweren dat hij een meer Aziatische opleiding volgde als boeddhistische monnik. Uit eindelijk is het niet heel relevant we richten ons op het verhaal wat algemeen wordt aangenomen over hoe Reiki (her-) ontdekt is.
Op aanraden van zijn meester ging Mikao Usui de bergen in om daar te mediteren. Hij ging zitten en legde 21 steentjes voor zich neer, waarvan hij er elke dag eentje weggooide. Al die tijd at en dronk hij niet, maar er gebeurde niets en hij voelde zich steeds zwakker worden. Op de 21e dag kwam er plotseling een lichtstraal vanuit de hemel die hem raakte en ondersteboven gooide. Hij raakte in trance en in die trance zag hij de symbolen.
Toen hij bijkwam voelde hij zich als herboren en volkomen fit. Geen zwakte, stijfheid of honger voelde hij meer en hij ging naar beneden, de berg af. Onderweg struikelde hij en bezeerde zijn voet. Onwillekeurig legde hij zijn hand op zijn voet en na een paar minuten was de pijn verdwenen en de voet, in principe, weer genezen.
In het dal aangekomen bestelde hij in een klein eethuisje een ontbijt. De eigenaar van het eethuisje kon zien dat Mikao Usui lang gevast had en stelde een speciale, licht verteerbare maaltijd voor, maar Mikao Usui wenste een normaal ontbijt, waar hij achteraf ook geen problemen mee kreeg.
De dochter van de waard stond nog bij hem en bleek al enige dagen last te hebben van kiespijn. Mikao Usui legde zijn handen op haar wangen en na een paar minuten was de klacht over.
Toen hij in het klooster terugkwam bleek zijn meester ernstig ziek te zijn, zelfs op sterven te liggen en Mikao Usui genas hem volledig door zijn handen op de buik van de meester te leggen.
Teruggekeerd in Kyoto werkte hij de eerstvolgende zeven jaar met de armen uit de sloppenwijken, maar de mensen die hij hielp vielen allemaal terug in hun oude gewoontes. In plaats van een nieuwe levensstijl aan te nemen bleven ze liever in hun achterbuurt. Ze waren niet van binnenuit “genezen”.
Mikao Usui realiseerde zich dat hij steeds aandacht aan de symptomen had gegeven, maar de mensen niet duidelijk had gemaakt dat ze waardering voor het leven en hun lichaam moesten hebben. Hij verliet de krottenwijk en ging lesgeven aan de mensen die op een nieuwe manier wilden leven. Ze leerden zichzelf te genezen en kregen de REIKI beginselen van hem door.
Toen Mikao Usui’s tijd was gekomen werd hij opgevolgd door Chujiro Hayashi, die op zijn beurt weer opgevolgd werd door mevr Hawayo Takata. Zij droeg eind jaren ’70 het leiderschap over aan haar kleindochter Phyllis Lei Furumoto.
In 1984 werd Reiki in Nederland geïntroduceerd en al snel nam de interesse in deze eenvoudige, maar krachtige ontspanningsmethode met grote sprongen toe. Vanaf 1986 werden er Reiki Masters van Nederlandse komaf ingewijd. In eerste instantie alleen volgens de oorspronkelijke methode van Mikao Usui, later ook volgens allerlei afgeleide vormen, die om wat voor reden dan ook zijn ontstaan.

